Onze DAF vrachtwagen is gebouwd in 1967. Het is een oude verhuiswagen, die in de loop der tijd is omgebouwd voor paardenvervoer.

Toen wij de wagen kochten stond hij al vijf jaar stil. Ook de jaren ervoor is er waarschijnlijk weinig mee gereden.

De wagen had geen APK toen wij hem kochten en de remmen werkten niet. Bovendien was er nogal wat achterstallig onderhoud. 

De wagen is op een dieplader naar Weesp gebracht. Hier zijn wij begonnen met opknappen. Eerst hebben we de remmen onderhanden genomen. Alle wielen moesten eraf, remcillinders en remschoenen moesten schoongemaakt etc. Bijna alle remleidingen moesten vervangen worden.

Als het weer te slecht was om (buiten) aan de remmen te werken, was er ook genoeg te doen. Het elektrische circuit was een puinhoop, dus een groot gedeelte hebben we vervangen. Alle mechanische onderdeeltjes, zoals de motoren van de ruitenwissers en van de ventilator, moesten uit elkaar genomen en voorzichtig weer gangbaar gemaakt worden.

Toen de remmen werkten, konden we naar een bandenboer om er rondom nieuwe banden om te laten leggen. Bij die proefrit bleek dat de remcillinders achter toch niet zo goed waren als we dachten. Uiteindelijk hebben we ze maar alle vier laten reviseren.

Op naar de APK, om inzicht te krijgen hoe erg de auto er nu aan toe is. De auto werd (zoals verwacht) afgekeurd, op drie dingen:

• Rotte plekken in de cabine
• Fusees
• Rubberen remleidingen

 De rubberen remleidingen bleken bij hard remmen zichtbaar uit te zetten.  Hoewel ze niet lekten, wel een reden om ze te vervangen.

Dat de cabinevloer rotte plekken had, hadden we al wel gezien. Het stond ook op ons verlanglijstje hier iets aan te doen, maar eigenlijk na de APK. Over of dit een afkeurpunt zou moeten zijn valt nogal te discusseren, want er waren geen rotte plekken in dragende delen, maar we hebben de reparaties maar meteen geheel uitgevoerd. Nu zit er een geheel nieuwe vloer in en nieuwe voorspatborden.

De fusees vervangen bleek lastiger: het uit elkaar halen van alles wat op de vooras gemonteerd zat ging voorspoedig, maar de fuseelagers en bussen bleken niet meer te krijgen. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een nieuw druklager dat ietsje groter is, maar wel aardig past. De bussen worden op maat gemaakt.